Men prijst vaak mensen die flexibel willen en kunnen zijn in hun werk.
Het is steeds meer gewenst als mensen geen 9 tot 5 mentaliteit meer hebben.
Er is altijd iets voor te zeggen om je wat flexibel op te stellen in je werk, het kan zo z'n voordelen hebben. Maar het kan ook de nodige problemen geven.
Blijkbaar bestaat er namelijk ook zoiets als té flexibel, en ik val geloof ik in die categorie.
Stuiterbal, is op dit moment een mooie associatie als ik aan mijn flexibele baan denk...ik stuiter alle kanten op en het stuiteren lijkt maar niet ten einde te komen.
Op zich ben ik wel van het stuiteren, het houdt me scherp en gemotiveerd en ik leer elke keer weer iets nieuws. En dat heb je toch niet bij de meeste banen. De uitdaging is er dan ook zeker.
Maar er zit wel een grens aan mijn stuitergedrag, en die grens lijkt nu bereikt.
Het enige nadeel is dat men niet wil zien dat ik niet meer alle kanten op wil stuiteren.
Dat ik het liefst alleen maar op mijn vaste plekjes als stuiterbal wil fungeren.
Ik heb het meermaals aangegeven en toch lijkt niemand het te willen oppakken. Ze horen me wel, maar luisteren niet echt omdat dat niet uitkomt.
Althans, zo is mijn beleving op dit moment.
Ik ga mijn stuitergedrag maar eens rigoreus terug brengen naar normaal stuiterbal niveau.
Het is nu namelijk een beetje teveel van het goede allemaal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten