Toestanden...

Het blijft toch wonderlijk hoe sommige dingen kunnen lopen.
Zo mocht ik sinds vorige week eindelijk weer aan het werk, mijn voet die al weken roet in het eten gooide was nog steeds niet helemaal genezen, maar ik mocht weer.
Hoe fijn is dat om na 5 weken niks gedaan te hebben ineens weer te mogen gaan en staan waar je wilt, met beleid, dat dan weer wel.
Het bleek allemaal te voorbarig en misschien wist ik dat diep van binnen ook al wel.
Maar ja, soms wil je te graag ook omdat er leuke dingen op stapel staan.
Een nieuwe baan, werken op één van de leukste festivals van Nederland.
Dan wil je in mijn geval denk ik wel even doen alsof alles ineens weer helemaal picobello is.

Maar dat was het dus niet, bleek gisteren maar weer.
De huisarts gaf ineens weer een rood sein.
Niet meer lopen, rusten, met de voet omhoog, niet belasten, weer ontstekingsremmers (die ik overigens dus écht niet mag hebben en dus ook niet inneem na goed overleg met een andere arts), en maandag gaan we weer eens kijken hoe de stand van zaken dan is.
De stand van zaken aanstaande maandag zal vast niet veel anders zijn dan vandaag, na 7 weken ellende verwacht ik nu niet ineens een miraculeuze genezing binnen 5 dagen.

De toch wel enigzins onverwachte mededeling van de huisarts zorgde ervoor dat gisteren ineens van alles in werking gezet moest worden. Ik kan en mag weer even niet werken, en dus ook niet op dat leuke festival wat vandaag is losgebarsten in mijn thuis stad.
Gelukkig was daar http://www.katyo.net/ een vriendin van mij uit Nijmegen, die verbaast maar met alle plezier mijn diensten wilde overnemen en waar ik erg blij mee ben, omdat ik weet dat het dan helemaal goed komt!
Op dit moment hangt ze rond in de backstagebar van een leuke club in Groningen en ben ik erg nieuwsgierig hoe het allemaal gaat.

Toch is het vreemd om dit jaar er helemaal niets van mee te maken.
Om die buzz die er altijd hangt in de stad totaal aan me te laten voorbij gaan.
Het valt niet mee!
Ik heb me er inmiddels al redelijk mee verzoend dat het nu eenmaal even niet anders is.
En het is ook leuk dat Katyo op deze manier Eurosonic ook eens leert kennen en wie weet wat het nog voor haar kan doen.
Zo heeft elk nadeel weer een voordeel.