Vaarwater

Even dacht ik in een rustiger vaarwater te zitten.
Het afgelopen jaar heb ik dat wel vaker gedacht en ook verkondigt, maar blijkbaar is er bij mij nooit echt sprake van een rustig vaarwater.
Altijd ergens steekt er wel weer een storm op en zorgen de golven ervoor dat ik weer even uit koers ben.
Althans, dat is ook maar hoe je het bekijkt.
Uit koers zijn kan ook betekenen dat ik juist een andere koers moet varen. Uit koers raken wil niet altijd zeggen dat ik al op de juiste koers zat of zit.

Hoe ingewikkeld kun je het maken, dat heb ik de afgelopen dagen vaak verzucht.
Ik moest me er bij neerleggen dat het even anders ging dan dat ik in mijn hoofd had en wat eigenlijk al min of meer was toegezegd. Er werd ineens gedaan alsof dingen onmogelijk waren.
Ik zag alleen maar de mogelijkheden en probeerde dat ook aan te dragen.
En dan blijkt dat je ineens een beslissing moet nemen over iets waarvan je de consequenties niet goed kunt overzien. En maak je dan de goeie beslissing? Ik weet het nog steeds niet.
Misschien is het goed voor me om me er bij neer te leggen dat mijn leven nu eenmaal niet bestaat uit rustigere vaarwegen. Dat er altijd wel ergens een storm op de loer ligt.
En dat ik iemand ben die flexibel is maar ook erg van zekerheden houdt.
En dat je bij mij nu eenmaal soms hoge pieken en ietwat diepe dalen hebt.
Alle dingen positief of negatief zorgen ervoor dat je ook weer nieuwe kanten van jezelf leert kennen.
En dat uiteindelijk, linksom of rechtsom, altijd alles goed komt!