Het blijft een vreemde gewaarwording om te merken dat mijn leven waarschijnlijk altijd onstuimig en onvoorspelbaar zal zijn.
Ik verbaas me wel eens over mensen die al jong hun leventje ingevuld hebben met een baan, huis, relatie, kinderen.
Alsof je er niet vroeg genoeg mee kunt beginnen, althans,zo kwam en komt het soms op mij over.
Tegelijkertijd voelt het dan wel eens dat ik 'achter loop', omdat ik mijn leven niet via de 'normale' wegen bewandel.
Soms word je namelijk wel eens geconfronteerd met het feit dat jij andere keuzes maakt dan zoveel andere mensen.
Jaren geleden zou ik dat als heel vervelend hebben ervaren, nu niet meer.
Ik heb er vrede mee dat het bij lekker anders loopt dan bij anderen. Ben ik er trots op dat ik trouw blijf aan mezelf, mijn gevoel en mijn idee van hoe ik mijn leven wil invullen.
Waarbij ik wel wil laten weten dat ik geen oordeel vel over andermans leven. Iedereen moet vooral doen waar hij of zij zich prettig bij voelt. Want daar word je gelukkig(er) van.
En als we dat nou ook eens van elkaar zouden accepteren,denk ik, dat het er in de wereld een stuk positiever aan toe zou gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten